"Goedemorgen" gaapt de vork. Hij draait zig nog eens lekker om tegen lepel.
In de bestekla worden ze langzaam wakker.
Klaar om de bewoner van het huis te bedienen bij het eten. Langzaam door de brocoli te steken, de kaas te snijden en de boter uit de vloot te schrapen.
Die is bijna op en het scherpe mes, wat nog schoon is, schraapt tergend langzaam tegen de plestik rand van het kuipje. Een stel kleffe handen grijpt gretig door de afwas, die al een week rottent op het aanrecht staat. De vliegen zoemen rustig in de kopjes waar de koffieranden inmiddels in zijn opgedroogt. Sigaretten peuken drijven in de aangekoekte pan. De soep van het vorige feest. De handen zijn inmiddels in de la beland en roeren door het vele bestek. Tot ze tenslotte een lepel vast hebben. Woest en onverschillig word hij losgerukt van het andere ijzer. Vork die zo vroklijk was word in een nootvaart tegen de houte want geworpen. Dat word weer hoofdpijn, kreunt hij. Lepel heeft heel andere zorgen. Hij is inmiddels op de plakkerige houte tafel beland naast een vies bord. De handen graaien in de koelkast en rukken er een beker yoghurt uit. Eenmaal naast de lepel gekwakt word hij ruig openg getrokken waarbij de helft van het zilverfolie blijft zitten. De losgerukte helft word argeloos op het bord gesmeten. Nadat de zweethand eens flink in de onderbroek heeft gekrabt, word de lepel losgetrokken van de tafel en in de yoghurt gestoken. Met groote scheppen tegelijk word de yoghurt uit de bak gehaald en in de smakkende mond gepropt. Hierbij vallen er herhaaldelijk groote delen op de tafel maar hier schijnd de mond zig niks van aan te trekken. Dan opneens is de bak leeg en deze word dan ook gewoon op tafel achtergelaten. Als de mond weg is uit de keueken, de deur hard achter zig dicht getrokken, kruipt de spons uit de goodsteen en klimpt moeizaam van haar vele schimmels de koelkast op. KEUKEN! roept ze.....LUISTER! WIJ weten allemaal dat dit niet zo kan. De Kleine lepeltjes in de lade beginnen onrustig te trillen. Hier MOET iets aan worden gedaan! Nu begind ook de rest wat onrustig te klapperen en te trillen. WIJ gaan de mond de doordsteek geven! als hij straks terug komt vallen we aan! Na een half uur is het plan besproken en staat iedereen op scherp. Daar is de mond. Zijn logge handen die nog meer zijn gaan zweten hebben de deur gesloten. Hij loopt naar het koffiezet apparaat. Als hij op de knop heeft gedrukt spuit de hete koffie recht op de onderbroek. Een hard geluit verlaat de mond. Gevolgd door de handen die naar de onderbroek graaien. Hierop schuift de lade open en het rammelend bestek kruipt langzaam naar buiten. De mond kijkt verbaast op zig heen als hij plotseling door bestek omringd is. Mes is als bij zn teen en met 1 soepele beweging plant hij zig halverwegen in het bot. Vervolgens vliegen de vorken dwars door zijn voeten. Graaiende handen proberen het bestek te stoppen maar voor de mond het door heeft zitten zijn voeten vol messen en vorken. Plotseling gaat ook de prullenbak open die vervolgens zijn inhoud als braaksel tegen de benen van de mond werpt. 2 weggegooide sponsjes schuren tegen zijn benen omhoog. Nog meer geluid uit het zwarte gat. Nu beginnen ook de borden zig tegen het lijf te werpen. Vanuit alle hoeken schijnen ze ineens te voorschijn te komen. Als ze in scherven kapot springen tegen zijn borst klouteren ze weer overeind om zig vervolgens een weg in het harige vlees te booren. De mond is door zijn benen gezakt en ligt nu schreeuwend op de vieze grond. Siggarette peuken steken zig aan tegen de waakvalm en springen naar het gezicht. De oven opened gaapend zijn deur en 1 siggaret steekt hem aan. Al snel zijn de bakplaten heet en deze schuiven uit de oven om zig vervolgens al sissent op de mond te werpen. Na een half uurtje is er van hem niks meer over dan een sissent, piepend en bloederig hoopje. Na de afwas opstand is het huis netjes opgeruimt en heeft er nooit meer iemand gewoont.
